เส้นทาง 7 วัน Absurdism
เจ็ดวันกับ Absurdism
เจ็ดวันที่ชวนคุณเลิกรอคำตอบจากโลก แล้วใช้ชีวิตแบบกบฏที่หัวเราะเป็น
วันที่ 1 คำถามว่าทำไม
Absurdism ไม่ได้เริ่มจากทฤษฎียากๆ แต่เริ่มจากความรู้สึกธรรมดาที่ใครก็เคยมี ไม่ต้องรอให้ชีวิตพังก่อน มันก็มาหาคุณได้
อาลแบร์ กามู The Myth of Sisyphus, “An Absurd Reasoning”, Absurd Walls แปลอังกฤษโดย Justin O’Brien (1955)
คำถามให้เขียน ชีวิตแต่ละวันของคุณวนอยู่กับอะไรบ้าง แล้วคำถามว่าทำไมเคยโผล่ขึ้นมาตอนไหน
วันที่ 2 เมื่อโลกไม่ตอบ
ความไร้สาระในความหมายของสายนี้ ไม่ได้แปลว่าชีวิตไร้ค่า แต่หมายถึงตอนที่ใจเราอยากรู้ว่าทำไม แล้วโลกกลับไม่ยอมตอบ
ฟรันซ์ คาฟคา The Trial, Chapter 1 (first line) แปลอังกฤษโดย David Wyllie
คำถามให้เขียน เรื่องไหนที่เกิดขึ้นกับคุณโดยไม่มีใครบอกเหตุผล แล้วคุณอธิบายมันกับตัวเองว่าอย่างไร
วันที่ 3 ทางหนีที่ชื่อว่าการรอ
พอโลกไม่ตอบ ทางหนีที่ง่ายที่สุดก็คือการรอ รอให้ใครสักคนหรืออะไรสักอย่างมาเปลี่ยนชีวิตให้ แต่ระหว่างที่รอ ชีวิตจริงก็ผ่านไปทุกวัน
แซมิวเอล เบ็กเกตต์ Waiting for Godot, Act I (Estragon and Vladimir)
คำถามให้เขียน ตอนนี้คุณกำลังรออะไรให้มาเปลี่ยนชีวิตอยู่ และถ้าเลิกรอแค่วันนี้ คุณจะลงมือทำอะไร
วันที่ 4 กฎที่ยืมเขามา
ตั้งแต่เด็ก เราได้ยินมาตลอดว่าชีวิตที่ดีต้องเป็นแบบไหน สายนี้ชวนให้ถามว่ากฎพวกนั้นเป็นของเราจริงๆ หรือเราแค่รับต่อกันมาโดยไม่เคยถาม
มักซ์ ชเตียร์เนอร์ The Ego and Its Own, Part 1, “The Moderns” แปลอังกฤษโดย Steven T. Byington (1907)
คำถามให้เขียน กฎข้อไหนที่คุณทำตามมาตลอดโดยไม่เคยถามว่าใครตั้ง และถ้าได้เขียนใหม่เอง คุณจะเขียนว่าอะไร
วันที่ 5 การพูดว่าไม่
การกบฏของสายนี้ไม่ได้แปลว่าต้องพังทุกอย่างทิ้ง แต่เริ่มจากรู้ว่าเรื่องไหนเรายอมไม่ได้ และทุกครั้งที่ปฏิเสธ เราก็กำลังบอกด้วยว่าอะไรมีค่ากับเรา
อาลแบร์ กามู The Rebel, Part 1, chapter 1 แปลอังกฤษโดย Anthony Bower (1953)
คำถามให้เขียน ถ้าวันนี้คุณปฏิเสธได้หนึ่งเรื่อง เรื่องนั้นคืออะไร แล้วมันบอกอะไรเกี่ยวกับสิ่งที่คุณให้ค่า
วันที่ 6 หัวเราะแทนที่จะโกรธ
เจอเรื่องไร้สาระในชีวิตทีไร เราตอบมันได้สองแบบ จะโกรธจนใจหนัก หรือจะหัวเราะจนใจเบาพอจะไปต่อได้
“เราไม่ได้สังหารด้วยความโกรธ แต่ด้วยเสียงหัวเราะ มาเถิด มาสังหารจิตวิญญาณแห่งความหนักอึ้งกัน”
ฟรีดริช นีทเชอ Thus Spoke Zarathustra, Part 1, “Reading and Writing” แปลอังกฤษโดย Thomas Common (1909)
คำถามให้เขียน เรื่องไหนที่คุณจริงจังจนหนักใจอยู่ตอนนี้ และถ้าลองเล่าให้เพื่อนฟังแบบเรื่องตลก คุณจะเล่าว่าอย่างไร
วันที่ 7 ซิซีฟัสที่มีความสุข
เล่มนี้ขอปิดท้ายด้วยซิซีฟัสจากตำนานกรีก เขาต้องเข็นหินขึ้นเขาไปตลอดกาล พอถึงยอด หินก็กลิ้งกลับลงมาทุกครั้ง ฟังดูคุ้นๆ ไหม
อาลแบร์ กามู The Myth of Sisyphus, “The Myth of Sisyphus” (last lines) แปลอังกฤษโดย Justin O’Brien (1955)
คำถามให้เขียน ก้อนหินที่คุณเข็นอยู่ทุกวันคืออะไร และระหว่างทางขึ้นเขา มีช่วงไหนบ้างที่ทำให้คุณอิ่มใจได้ แม้ยังไม่ถึงยอด
เนินเขาของซิซีฟัส อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย