ประโยคของอาลแบร์ กามู
Absurd
“แค่การดิ้นรนขึ้นไปสู่ยอดเขา ก็พอจะเติมหัวใจมนุษย์ให้เต็มได้แล้ว เราต้องจินตนาการว่าซิซีฟัสมีความสุข”
The struggle itself toward the heights is enough to fill a man’s heart. One must imagine Sisyphus happy.
The Myth of Sisyphus, “The Myth of Sisyphus” (last lines) แปลอังกฤษโดย Justin O’Brien (1955) (มีแหล่งอ้างอิง) ที่มา
ขยายความ
ในตำนานกรีก ซิซีฟัสถูกเทพลงโทษให้เข็นหินขึ้นเขาไปชั่วนิรันดร์ พอถึงยอด หินก็กลิ้งกลับลงมาทุกครั้ง กามูปิดหนังสือด้วยประโยคนี้ และมองว่างานซ้ำซากแบบนั้นก็คือภาพของชีวิตเรา ความสุขไม่ได้รออยู่บนยอดเขา เมื่อซิซีฟัสยอมรับภาระนั้นเป็นของตัวเอง การดิ้นรนเองก็พอจะเติมหัวใจเขาให้เต็มได้
เนินเขาของซิซีฟัส อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของอาลแบร์ กามู
- “กลางฤดูหนาว ในที่สุดฉันก็พบว่า ในตัวฉันมีฤดูร้อนที่ไม่มีวันพ่ายแพ้”
- “เราหลอกตัวเองสองครั้งเสมอเรื่องคนที่เรารัก ครั้งแรกมองเขาดีเกินจริง ครั้งหลังมองเขาแย่เกินจริง”
- “ฉันยังเชื่อว่าโลกนี้ไม่มีความหมายสูงส่งอะไร แต่ฉันรู้ว่ามีบางอย่างในโลกที่มีความหมาย สิ่งนั้นคือมนุษย์ เพราะมนุษย์เป็นสิ่งเดียวที่เรียกร้องจะมีความหมาย”
- “ไม่มีโชคชะตาไหนที่การเย้ยหยันเอาชนะไม่ได้”
- “ชะตากรรมของเขาเป็นของเขา ก้อนหินของเขาก็เป็นเรื่องของเขาเอง”
- “ตื่นนอน ขึ้นรถราง ทำงานในออฟฟิศหรือโรงงานสี่ชั่วโมง กินข้าว ขึ้นรถราง ทำงานอีกสี่ชั่วโมง กินข้าว นอน วนไปทั้งจันทร์ อังคาร พุธ พฤหัส ศุกร์ เสาร์ ในจังหวะเดิม แล้ววันหนึ่งคำถามว่าทำไมก็โผล่ขึ้นมา”