ประโยคของแซมิวเอล เบ็กเกตต์
Absurd
“ไปกันเถอะ ไปไม่ได้หรอก ทำไมล่ะ ก็เรารอโกโดต์อยู่ไง”
Let’s go. / We can’t. / Why not? / We’re waiting for Godot.
Waiting for Godot, Act I (Estragon and Vladimir) (มีแหล่งอ้างอิง) ที่มา
ขยายความ
ในละคร “รอคอยโกโดต์” ชายสองคนรอคนชื่อโกโดต์อยู่ริมทางข้างต้นไม้ต้นเดียว แต่โกโดต์ไม่เคยมา บทพูดนี้วนกลับมาทุกครั้งที่ทั้งคู่คิดจะไป ละครไม่เคยบอกว่าโกโดต์คือใคร คนดูจึงเห็นโกโดต์เป็นอะไรก็ได้ที่เรารอให้มาเปลี่ยนชีวิต ขณะที่ชีวิตจริงก็ผ่านไประหว่างรอ
เนินเขาของซิซีฟัส อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของแซมิวเอล เบ็กเกตต์
- “เคยลอง เคยล้มเหลว ช่างมัน ลองใหม่ ล้มเหลวใหม่ ล้มเหลวให้ดีขึ้น”
- “ไม่มีอะไรตลกไปกว่าความทุกข์อีกแล้ว มันเป็นเรื่องขำที่สุดในโลก ตอนแรกเราก็หัวเราะ หัวเราะกันเต็มที่ แต่มันก็เรื่องเดิมทุกที”
- “เราทุกคนเกิดมาบ้า บางคนก็บ้าอยู่อย่างนั้นตลอดไป”
- “คุณต้องไปต่อ ฉันไปต่อไม่ไหว ฉันจะไปต่อ”
- “ดวงอาทิตย์ส่องแสงลงบนความไม่มีอะไรใหม่ เพราะมันไม่มีทางเลือกอื่น”
- “ผมพยายามครางออกมาว่า ช่วยด้วย ช่วยด้วย แต่เสียงที่ออกมากลับเป็นน้ำเสียงของการคุยกันอย่างสุภาพ”