ตะวันออก

พระพุทธเจ้า

The Buddha

เจ้าชายสิทธัตถะทรงสละความสุขสบายในวัง เสด็จออกผนวชเพื่อแสวงหาทางพ้นทุกข์ จนตรัสรู้ และทรงแสดงธรรมอยู่ 45 พรรษา คำสอนของพระองค์ชี้ว่าทุกข์เกิดที่ใจ และดับได้ที่ใจของเราเอง

งานสำคัญ Dhammapada, Sutta Pitaka (Pali Canon)

สุ่มจากตู้ตะวันออก Wikipedia

คำคมคัดสรร 20

แปลไทยและตรวจที่มาแล้ว ทั้งหมดนี้คือประโยคที่ออกมาจากตู้

ในหอสมุด 239

ประโยคภาษาอังกฤษจากชุดข้อมูลสาธารณะ ทุกประโยคบอกไว้ว่ามีแหล่งอ้างอิง หรือแค่เล่าต่อกันมา

ไม่ได้พูด แต่คนชอบแชร์

ประโยคดังที่มักถูกอ้างว่าเป็นของท่าน แต่ตรวจแล้วมาจากที่อื่น

  • “การเก็บความโกรธไว้ ก็เหมือนกำถ่านร้อนไว้ในมือหวังจะขว้างใส่คนอื่น แต่คนที่ถูกไฟลวกคือตัวเราเอง”
    ไม่พบในพระไตรปิฎก เป็นสำนวนดัดแปลงสมัยใหม่จากคำอุปมาของพระพุทธโฆสะในคัมภีร์วิสุทธิมรรค ที่เปรียบคนโกรธกับคนหยิบถ่านไฟขึ้นมาจะขว้างใส่ผู้อื่น แต่มือตัวเองไหม้ก่อน
  • “อย่าเชื่อสิ่งใด ไม่ว่าจะอ่านเจอที่ไหน ใครเป็นคนพูด แม้แต่เราเป็นคนพูดเอง ถ้ามันไม่ตรงกับเหตุผลและสามัญสำนึกของเธอ”
    เป็นการถอดความกาลามสูตรแบบผิด ๆ จนความหมายกลับด้าน เพราะในพระสูตรจริง พระพุทธเจ้าตรัสว่าเหตุผลและการคาดคะเนอย่างเดียวยังไม่พอ ต้องรู้ด้วยตนเองว่าสิ่งใดเป็นกุศล ไม่มีโทษ และผู้รู้สรรเสริญ
  • “ไม่มีหนทางไปสู่ความสุข ความสุขนั่นแหละคือหนทาง”
    ไม่มีในพระไตรปิฎก สำนวนนี้พบในหนังสือของพอล เฟอร์รินี ปี 1992 ที่ยกมาจากเพื่อนชื่อโรเบิร์ต เฟอร์เร และคล้ายวาทะของอับราฮัม มัสตี ที่ว่าไม่มีหนทางสู่สันติภาพ สันติภาพคือหนทาง
  • “อย่าจมอยู่กับอดีต อย่าฝันถึงอนาคต จงตั้งใจอยู่กับปัจจุบันขณะ”
    ถ้อยคำนี้มาจากหนังสือรวมคำสอนที่พิมพ์ในญี่ปุ่นปี 1934 ซึ่งถอดความธรรมบทคาถาที่ 348 อย่างหลวม ๆ ต้นฉบับบาลีบอกให้ปล่อยวางทั้งอดีต อนาคต และปัจจุบัน ส่วนคำสอนเรื่องไม่ย้อนอดีตไม่พะวงอนาคตของจริงอยู่ในภัทเทกรัตตสูตร
  • “ความเจ็บปวดเป็นสิ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ความทุกข์ใจเป็นทางเลือก”
    เป็นคำขวัญของกลุ่มบำบัดการติดสุราแบบ 12 ขั้นตอน ที่พบเก่าสุดราวปี 1983 โดยอ้างถึงเอ็ม แคทลีน เคซีย์ ไม่ใช่พุทธพจน์ ส่วนคำสอนใกล้เคียงของจริงคือสัลลัตถสูตร เรื่องลูกศรดอกที่สอง
  • “ความสงบมาจากภายใน อย่าแสวงหามันจากภายนอก”
    ไม่พบในคัมภีร์พุทธศาสนาใดเลย เป็นคำคมที่เริ่มถูกอ้างว่าเป็นพุทธพจน์ในหนังสือรวมคำคมช่วงปลายทศวรรษ 1950 ถึงทศวรรษ 1960
  • “สุดท้ายแล้ว มีแค่สามเรื่องที่สำคัญ คุณรักได้มากแค่ไหน ใช้ชีวิตอ่อนโยนเพียงใด และปล่อยวางสิ่งที่ไม่ใช่ของคุณได้งดงามแค่ไหน”
    ดัดแปลงมาจากคำคมในหนังสือ Buddha’s Little Instruction Book ของแจ็ก คอร์นฟิลด์ ปี 1994 ซึ่งเป็นถ้อยคำร่วมสมัย ไม่ใช่พุทธพจน์
  • “ตัวคุณเองก็สมควรได้รับความรักและความเอ็นดูจากตัวคุณ ไม่น้อยไปกว่าใครในจักรวาลนี้”
    มาจากชารอน ซาลซ์เบิร์ก ครูสอนสมาธิชาวอเมริกัน ในนิตยสารปี 1989 และหนังสือปี 1995 ซึ่งกลับความหมายของพระสูตรเดิมที่สอนว่า เมื่อทุกคนต่างรักตัวเอง จึงไม่ควรเบียดเบียนผู้อื่น