ประโยคของพระพุทธเจ้า
ตะวันออก
“เมื่อใดเห็นด้วยปัญญาว่า สังขารทั้งปวงไม่เที่ยง เมื่อนั้นย่อมเบื่อหน่ายในทุกข์ นี่คือทางแห่งความบริสุทธิ์”
‘All created things perish,’ he who knows and sees this becomes passive in pain; this is the way to purity.
Dhammapada, Verse 277 แปลอังกฤษโดย F. Max Müller (1881) (จากต้นฉบับ) ที่มา
ขยายความ
สังขารคือทุกสิ่งที่เกิดขึ้นจากเหตุปัจจัย ส่วนความเบื่อหน่ายในที่นี้คือนิพพิทา การคลายความหลงใหลเมื่อเห็นตามจริง ไม่ใช่ความเบื่อแบบหงุดหงิดรำคาญใจ เมื่อเห็นชัดว่าไม่มีอะไรอยู่ถาวร ใจก็เลิกเกาะแน่น และทุกข์ที่มาจากการยึดติดก็เบาลง
เซียมซีแห่งสายลม อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของพระพุทธเจ้า
- “ธรรมทั้งหลายมีใจเป็นหัวหน้า มีใจเป็นใหญ่ สำเร็จแล้วด้วยใจ ถ้าบุคคลมีใจชั่ว พูดอยู่ก็ดี ทำอยู่ก็ดี ทุกข์ย่อมติดตามเขาไป เหมือนล้อเกวียนหมุนตามรอยเท้าโคที่ลากเกวียนไป”
- “ในกาลไหน ๆ เวรทั้งหลายในโลกนี้ ย่อมไม่ระงับด้วยการจองเวร แต่ระงับได้ด้วยการไม่จองเวร นี่คือธรรมอันเก่าแก่”
- “ความไม่ประมาทเป็นทางแห่งความไม่ตาย ความประมาทเป็นทางแห่งความตาย ผู้ไม่ประมาทย่อมไม่ตาย ส่วนผู้ประมาทก็เหมือนคนที่ตายแล้ว”
- “จิตนี้ข่มได้ยาก ไวนัก มักตกไปตามอารมณ์ที่ใคร่ การฝึกจิตเป็นความดี จิตที่ฝึกแล้วย่อมนำสุขมาให้”
- “ภูเขาหินที่เป็นแท่งทึบย่อมไม่หวั่นไหวเพราะลมฉันใด บัณฑิตก็ไม่หวั่นไหวเพราะคำนินทาและคำสรรเสริญฉันนั้น”
- “ต่อให้ชนะคนนับล้านในสนามรบ ก็ยังไม่ใช่ผู้ชนะสูงสุด ผู้ชนะสูงสุดคือผู้ที่ชนะตนเองได้”