ประโยคของพระพุทธเจ้า
ตะวันออก
“อตุละ เรื่องนี้เป็นของเก่า ไม่ใช่เพิ่งมีวันนี้ คนนั่งนิ่งก็ถูกนินทา คนพูดมากก็ถูกนินทา แม้คนพูดพอประมาณก็ถูกนินทา คนที่ไม่ถูกนินทาไม่มีในโลก”
This is an old saying, O Atula, this is not only of to-day: ‘They blame him who sits silent, they blame him who speaks much, they also blame him who says little; there is no one on earth who is not blamed.’
Dhammapada, Verse 227 แปลอังกฤษโดย F. Max Müller (1881) (จากต้นฉบับ) ที่มา
ขยายความ
ตามอรรถกถา อตุละเป็นอุบาสกที่พาเพื่อนไปฟังธรรม พระเรวตะนั่งเงียบ พระสารีบุตรเทศน์ยาว พระอานนท์เทศน์สั้น เขาไม่พอใจทุกรูป จนมาเฝ้าพระพุทธเจ้าและได้ฟังคาถานี้ ใจความคือ ทำอย่างไรก็มีคนติ จึงไม่ควรเอาคำติชมของคนทั่วไปมาวัดตัวเรา คาถาถัดไปบอกว่า คำชมที่มีค่าคือคำชมของผู้รู้
เซียมซีแห่งสายลม อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของพระพุทธเจ้า
- “ธรรมทั้งหลายมีใจเป็นหัวหน้า มีใจเป็นใหญ่ สำเร็จแล้วด้วยใจ ถ้าบุคคลมีใจชั่ว พูดอยู่ก็ดี ทำอยู่ก็ดี ทุกข์ย่อมติดตามเขาไป เหมือนล้อเกวียนหมุนตามรอยเท้าโคที่ลากเกวียนไป”
- “ในกาลไหน ๆ เวรทั้งหลายในโลกนี้ ย่อมไม่ระงับด้วยการจองเวร แต่ระงับได้ด้วยการไม่จองเวร นี่คือธรรมอันเก่าแก่”
- “ความไม่ประมาทเป็นทางแห่งความไม่ตาย ความประมาทเป็นทางแห่งความตาย ผู้ไม่ประมาทย่อมไม่ตาย ส่วนผู้ประมาทก็เหมือนคนที่ตายแล้ว”
- “จิตนี้ข่มได้ยาก ไวนัก มักตกไปตามอารมณ์ที่ใคร่ การฝึกจิตเป็นความดี จิตที่ฝึกแล้วย่อมนำสุขมาให้”
- “ภูเขาหินที่เป็นแท่งทึบย่อมไม่หวั่นไหวเพราะลมฉันใด บัณฑิตก็ไม่หวั่นไหวเพราะคำนินทาและคำสรรเสริญฉันนั้น”
- “ต่อให้ชนะคนนับล้านในสนามรบ ก็ยังไม่ใช่ผู้ชนะสูงสุด ผู้ชนะสูงสุดคือผู้ที่ชนะตนเองได้”