ประโยคของแซมิวเอล เบ็กเกตต์
Absurd
“คุณต้องไปต่อ ฉันไปต่อไม่ไหว ฉันจะไปต่อ”
you must go on, I can’t go on, I’ll go on.
The Unnamable, last lines (1953; English 1958) (มีแหล่งอ้างอิง) ที่มา
ขยายความ
ถ้อยคำปิดท้ายนิยาย The Unnamable ผู้เล่าเป็นเสียงไร้ชื่อที่ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใครหรืออยู่ที่ไหน แต่หยุดพูดไม่ได้ ในประโยคเดียว เสียงนั้นบอกตัวเองให้ไปต่อ ทั้งที่รู้ว่าไปไม่ไหว แล้วก็ไปต่ออยู่ดี
เนินเขาของซิซีฟัส อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของแซมิวเอล เบ็กเกตต์
- “เคยลอง เคยล้มเหลว ช่างมัน ลองใหม่ ล้มเหลวใหม่ ล้มเหลวให้ดีขึ้น”
- “ไม่มีอะไรตลกไปกว่าความทุกข์อีกแล้ว มันเป็นเรื่องขำที่สุดในโลก ตอนแรกเราก็หัวเราะ หัวเราะกันเต็มที่ แต่มันก็เรื่องเดิมทุกที”
- “เราทุกคนเกิดมาบ้า บางคนก็บ้าอยู่อย่างนั้นตลอดไป”
- “ไปกันเถอะ ไปไม่ได้หรอก ทำไมล่ะ ก็เรารอโกโดต์อยู่ไง”
- “ดวงอาทิตย์ส่องแสงลงบนความไม่มีอะไรใหม่ เพราะมันไม่มีทางเลือกอื่น”
- “ผมพยายามครางออกมาว่า ช่วยด้วย ช่วยด้วย แต่เสียงที่ออกมากลับเป็นน้ำเสียงของการคุยกันอย่างสุภาพ”