ประโยคของแซมิวเอล เบ็กเกตต์
Absurd
“ผมพยายามครางออกมาว่า ช่วยด้วย ช่วยด้วย แต่เสียงที่ออกมากลับเป็นน้ำเสียงของการคุยกันอย่างสุภาพ”
I tried to groan, Help! Help! But the tone that came out was that of polite conversation.
The End, 1946 story แปลอังกฤษโดย Richard Seaver with the author (1954) (มีแหล่งอ้างอิง) ที่มา
เนินเขาของซิซีฟัส อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของแซมิวเอล เบ็กเกตต์
- “เคยลอง เคยล้มเหลว ช่างมัน ลองใหม่ ล้มเหลวใหม่ ล้มเหลวให้ดีขึ้น”
- “ไม่มีอะไรตลกไปกว่าความทุกข์อีกแล้ว มันเป็นเรื่องขำที่สุดในโลก ตอนแรกเราก็หัวเราะ หัวเราะกันเต็มที่ แต่มันก็เรื่องเดิมทุกที”
- “เราทุกคนเกิดมาบ้า บางคนก็บ้าอยู่อย่างนั้นตลอดไป”
- “ไปกันเถอะ ไปไม่ได้หรอก ทำไมล่ะ ก็เรารอโกโดต์อยู่ไง”
- “คุณต้องไปต่อ ฉันไปต่อไม่ไหว ฉันจะไปต่อ”
- “ดวงอาทิตย์ส่องแสงลงบนความไม่มีอะไรใหม่ เพราะมันไม่มีทางเลือกอื่น”