ประโยคของศานติเทวะ
ตะวันออก
“ความเจ็บปวดของเรามีสองเหตุ คือดาบของศัตรูกับร่างกายของเรา เขาจับดาบ เราก็ยึดร่างกายนี้ไว้ แล้วเราจะโกรธฝ่ายไหนดี”
The cause of my suffering is twofold—my enemy’s sword and my body. He has taken the sword, I the body; with which shall I be angry?
Bodhicaryāvatāra (The Path of Light), Chapter VI, The Perfect Long-Suffering (verse 43) แปลอังกฤษโดย L. D. Barnett (1909) (จากต้นฉบับ) ที่มา
ขยายความ
ศานติเทวะพูดต่อว่า กายนี้เหมือนแผลเปื่อยรูปร่างคน แตะนิดเดียวก็เจ็บ และเราเองนี่แหละที่ยึดมันไว้ด้วยความอยาก ความเจ็บไม่ได้มาจากดาบของศัตรูฝ่ายเดียว เราเองก็มีส่วน การโกรธแต่เขาคนเดียวจึงไม่มีเหตุผล
เซียมซีแห่งสายลม อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของศานติเทวะ
- “จะหาหนังมาปูคลุมทั้งแผ่นดินได้จากที่ไหน แต่แค่สวมรองเท้าหนังคู่เดียว ก็เหมือนแผ่นดินทั้งหมดถูกปูไว้แล้ว เช่นเดียวกัน สิ่งภายนอกเราควบคุมไม่ได้ แต่เราจะควบคุมความคิดในใจของเราเอง แล้วจะต้องไปควบคุมอย่างอื่นอีกทำไม”
- “คนเราอยากหนีทุกข์ แต่กลับวิ่งเข้าหาทุกข์ อยากได้ความสุข แต่กลับทำลายความสุขของตัวเองอย่างมืดบอด จนกลายเป็นศัตรูของตัวเอง”