ประโยคของติช นัท ฮันห์
ตะวันออก
“เรามักใช้ชีวิตอยู่ในอนาคต ไม่ใช่ตอนนี้ เรามักเลื่อนการมีชีวิตจริง ๆ ออกไปสู่อนาคตอันไกลโพ้น ซึ่งไม่รู้ว่าจะมาถึงเมื่อไร”
We tend to be alive in the future, not now… We tend to postpone being alive to the future, the distant future, we don’t know when.
Being Peace (1987), Parallax Press, 1987 (มีแหล่งอ้างอิง) ที่มา
เซียมซีแห่งสายลม อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของติช นัท ฮันห์
- “ปาฏิหาริย์ไม่ใช่การเดินบนน้ำ ปาฏิหาริย์คือการได้เดินบนผืนดินเขียวขจีในขณะปัจจุบัน และได้ชื่นชมความสงบและความงามที่มีอยู่ตรงหน้า”
- “ดื่มชาอย่างช้า ๆ และด้วยความเคารพ ราวกับว่าถ้วยชานั้นคือแกนที่โลกทั้งใบหมุนรอบ ช้า ๆ สม่ำเสมอ ไม่เร่งรีบไปหาอนาคต อยู่กับขณะนี้จริง ๆ เพราะขณะนี้เท่านั้นคือชีวิต”
- “ลมหายใจคือสะพานที่เชื่อมชีวิตเข้ากับการรับรู้ เชื่อมกายเข้ากับความคิด เมื่อใดที่ใจฟุ้งซ่าน จงใช้ลมหายใจดึงใจกลับมาอีกครั้ง”
- “หายใจเข้า ฉันทำให้กายสงบ หายใจออก ฉันยิ้ม เมื่ออยู่กับปัจจุบันขณะ ฉันรู้ว่านี่คือขณะอันแสนวิเศษ”
- “ชีวิตเต็มไปด้วยความทุกข์ แต่ก็เต็มไปด้วยสิ่งมหัศจรรย์มากมาย อย่างท้องฟ้าสีคราม แสงแดด และดวงตาของเด็กน้อย การจมอยู่กับความทุกข์อย่างเดียวนั้นไม่พอ”
- “ปัจจุบันขณะมีทั้งอดีตและอนาคตอยู่ในนั้น เคล็ดลับของการเปลี่ยนแปลง อยู่ที่ว่าเราจัดการกับขณะนี้อย่างไร”