ประโยคของฟยอดอร์ ดอสโตเยฟสกี
Existential
“ใช่ มนุษย์เป็นสัตว์ที่ดัดได้ ต้องนิยามกันแบบนี้แหละ เป็นสิ่งมีชีวิตที่ชินได้กับทุกอย่าง นี่อาจเป็นนิยามที่ดีที่สุดของมนุษย์เลยก็ได้”
Yes, man is a pliable animal—he must be so defined—a being who gets accustomed to everything! That would be, perhaps, the best definition that could be given of him.
The House of the Dead, Part 1, ch. 1 (Everyman’s Library edition, 1911) (จากต้นฉบับ) ที่มา
ขยายความ
ผู้เล่าพูดถึงชีวิตในค่ายนักโทษที่ไซบีเรีย ดอสโตเยฟสกีเขียนเรื่องนี้จากสี่ปีที่ตัวเองถูกส่งไปใช้แรงงานหนักที่นั่น ประโยคนี้มีสองด้าน ด้านหนึ่งคือความอดทนที่ทำให้คนรอดจากสิ่งที่แย่ที่สุดมาได้ อีกด้านคือความน่ากลัวที่คนเราชินได้แม้กับสิ่งที่ไม่ควรชิน
ตู้แห่งการเลือก อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของฟยอดอร์ ดอสโตเยฟสกี
- “เพราะความลับของการเป็นมนุษย์ ไม่ได้อยู่ที่การมีชีวิตอยู่เฉย ๆ แต่อยู่ที่การมีอะไรสักอย่างให้อยู่เพื่อมัน”
- “ท่านพ่อและท่านครูทั้งหลาย ข้าพเจ้าครุ่นคิดว่านรกคืออะไร และข้าพเจ้าเชื่อว่า นรกคือความทุกข์ของการที่รักใครไม่ได้อีกแล้ว”
- “เหนือสิ่งอื่นใด จงหลีกเลี่ยงความหลอกลวงทุกชนิด โดยเฉพาะการหลอกตัวเอง”
- “ตราบใดที่มนุษย์ยังเป็นอิสระ เขาจะไม่ดิ้นรนหาอะไรอย่างไม่หยุดหย่อนและทรมานใจเท่ากับการหาใครสักคนมาให้กราบไหว้”
- “นี่คือความลึกลับยิ่งใหญ่ของชีวิตมนุษย์ ความโศกเศร้าเก่า ๆ ค่อย ๆ กลายเป็นความสุขที่เงียบและอ่อนโยน”
- “น่าสนใจนะว่าคนเรากลัวอะไรมากที่สุด การก้าวเท้าก้าวใหม่ การเอ่ยคำคำใหม่ นั่นแหละคือสิ่งที่คนกลัวที่สุด”