ประโยคของฟยอดอร์ ดอสโตเยฟสกี
Existential
“ท่านพ่อและท่านครูทั้งหลาย ข้าพเจ้าครุ่นคิดว่านรกคืออะไร และข้าพเจ้าเชื่อว่า นรกคือความทุกข์ของการที่รักใครไม่ได้อีกแล้ว”
Fathers and teachers, I ponder, “What is hell?” I maintain that it is the suffering of being unable to love.
The Brothers Karamazov, Book VI, (i) “Of Hell and Hell Fire” แปลอังกฤษโดย Constance Garnett (1912) (จากต้นฉบับ) ที่มา
ขยายความ
ผู้พูดคือพระอาวุโสโซสิมาในนิยายพี่น้องคารามาซอฟ ท่านเทศน์ให้พระในอารามฟังก่อนมรณภาพ และเรียกพวกเขาว่าท่านพ่อและท่านครู สำหรับท่าน ความทุกข์ที่หนักที่สุดในนรกไม่ใช่ไฟ แต่คือการที่คนคนหนึ่งเคยมีโอกาสได้รักผู้อื่นในชีวิตนี้แล้วปล่อยทิ้งไป พอถึงวันที่อยากรักขึ้นมา ก็สายเกินไปแล้ว
ตู้แห่งการเลือก อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของฟยอดอร์ ดอสโตเยฟสกี
- “เพราะความลับของการเป็นมนุษย์ ไม่ได้อยู่ที่การมีชีวิตอยู่เฉย ๆ แต่อยู่ที่การมีอะไรสักอย่างให้อยู่เพื่อมัน”
- “เหนือสิ่งอื่นใด จงหลีกเลี่ยงความหลอกลวงทุกชนิด โดยเฉพาะการหลอกตัวเอง”
- “ตราบใดที่มนุษย์ยังเป็นอิสระ เขาจะไม่ดิ้นรนหาอะไรอย่างไม่หยุดหย่อนและทรมานใจเท่ากับการหาใครสักคนมาให้กราบไหว้”
- “นี่คือความลึกลับยิ่งใหญ่ของชีวิตมนุษย์ ความโศกเศร้าเก่า ๆ ค่อย ๆ กลายเป็นความสุขที่เงียบและอ่อนโยน”
- “น่าสนใจนะว่าคนเรากลัวอะไรมากที่สุด การก้าวเท้าก้าวใหม่ การเอ่ยคำคำใหม่ นั่นแหละคือสิ่งที่คนกลัวที่สุด”
- “ที่จริง ผมว่านิยามที่ดีที่สุดของมนุษย์ คือสัตว์สองขาที่ไม่รู้จักบุญคุณ”