ประโยคของมัตสึโอะ บะโช
ตะวันออก
“ล้มป่วยกลางการเดินทาง ความฝันยังท่องไปทั่ว บนทุ่งหญ้าแห้งเหี่ยว”
Sick on a journey / my dreams go wandering / over withered fields
Last verse, “composed in illness” (病中吟), Osaka, 1694 (มีแหล่งอ้างอิง) ที่มา
ขยายความ
บะโชแต่งบทนี้ที่โอซากะ ขณะล้มป่วยกลางการเดินทาง ไม่กี่วันต่อมาเขาก็เสียชีวิต คนจึงถือกันว่าบทนี้เป็นบทกวีลาโลกของเขา ร่างกายหยุดเดินทางแล้ว แต่ใจยังออกเดินทางต่อ เหมือนชีวิตที่เขาใช้ไปบนถนนมาตลอด
เซียมซีแห่งสายลม อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย