ประโยคของเอพิกเตตัส
สโตอิก
“เวลาเห็นใครกังวล ฉันจะถามว่าเขาอยากได้อะไร นักดนตรีร้องเพลงอยู่คนเดียวไม่เคยกังวล แต่พอขึ้นเวทีกลับกังวล เพราะเขาไม่ได้อยากแค่ร้องให้ดี แต่อยากได้เสียงปรบมือด้วย และเสียงปรบมือไม่ได้อยู่ในมือเขา”
When I see a man anxious, I say, What does this man want? … a lute player when he is singing by himself has no anxiety, but when he enters the theatre, he is anxious… for he not only wishes to sing well, but also to obtain applause: but this is not in his power.
Discourses, Book 2, chapter 13 แปลอังกฤษโดย George Long (1877) (จากต้นฉบับ) ที่มา
ตู้สำริดแห่งระเบียงหิน อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของเอพิกเตตัส
- “บางอย่างอยู่ในมือเรา บางอย่างไม่ใช่ ที่อยู่ในมือเรา คือความคิด แรงจูงใจ ความอยาก และความไม่อยาก พูดง่าย ๆ คือทุกอย่างที่เป็นการกระทำของเราเอง ที่ไม่อยู่ในมือเรา คือร่างกาย ทรัพย์สิน ชื่อเสียง ตำแหน่ง พูดง่าย ๆ คือทุกอย่างที่ไม่ใช่การกระทำของเรา”
- “สิ่งที่ทำให้คนเราทุกข์ใจ ไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้น แต่คือความคิดที่เรามีต่อเรื่องนั้น”
- “คนที่ยังไม่ได้เรียนรู้ จะโทษคนอื่นเวลาชีวิตตัวเองย่ำแย่ คนที่เริ่มเรียนรู้ จะโทษตัวเอง ส่วนคนที่เรียนรู้มาจนสุดทาง จะไม่โทษใครเลย ทั้งคนอื่นและตัวเอง”
- “อย่าหวังให้ทุกอย่างเป็นไปตามใจ ให้เต็มใจรับทุกอย่างอย่างที่มันเป็น แล้วชีวิตจะไหลไปอย่างสงบ”
- “อย่าพูดถึงอะไรก็ตามว่าฉันสูญเสียมันไป ให้พูดว่าฉันคืนมันไปแล้ว”
- “เริ่มจากเรื่องเล็ก ๆ ก่อน น้ำมันหก ไวน์หายไปนิดหน่อย ให้บอกตัวเองว่า นี่คือราคาของใจที่ไม่หวั่นไหว นี่คือราคาของความสงบ ของดีไม่มีใครได้มาฟรี ๆ”