ประโยคของติช นัท ฮันห์
ตะวันออก
“ชีวิตเป็นหนึ่งเดียว เราไม่จำเป็นต้องหั่นมันเป็นชิ้น ๆ แล้วเรียกชิ้นนั้นชิ้นนี้ว่าตัวตน สิ่งที่เราเรียกว่าตัวตน ประกอบขึ้นจากสิ่งที่ไม่ใช่ตัวตนทั้งสิ้น”
Life is one. We do not need to slice it into pieces and call this or that piece a “self.” What we call a self is made only of non-self elements.
The Sun My Heart, Parallax Press, 1996 ed. (มีแหล่งอ้างอิง) ที่มา
ขยายความ
ติช นัท ฮันห์ มักยกตัวอย่างดอกไม้ ที่ประกอบขึ้นจากสิ่งที่ไม่ใช่ดอกไม้ทั้งสิ้น ทั้งแสงแดด ฝน และดิน ถ้าเอาสิ่งเหล่านี้ออกไป ก็จะไม่เหลือดอกไม้ ตัวเราก็เช่นกัน เราเกิดจากพ่อแม่ อาหาร อากาศ และผู้คนรอบตัว ไม่มีตัวตนไหนแยกขาดจากโลกได้
เซียมซีแห่งสายลม อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของติช นัท ฮันห์
- “ปาฏิหาริย์ไม่ใช่การเดินบนน้ำ ปาฏิหาริย์คือการได้เดินบนผืนดินเขียวขจีในขณะปัจจุบัน และได้ชื่นชมความสงบและความงามที่มีอยู่ตรงหน้า”
- “ดื่มชาอย่างช้า ๆ และด้วยความเคารพ ราวกับว่าถ้วยชานั้นคือแกนที่โลกทั้งใบหมุนรอบ ช้า ๆ สม่ำเสมอ ไม่เร่งรีบไปหาอนาคต อยู่กับขณะนี้จริง ๆ เพราะขณะนี้เท่านั้นคือชีวิต”
- “ลมหายใจคือสะพานที่เชื่อมชีวิตเข้ากับการรับรู้ เชื่อมกายเข้ากับความคิด เมื่อใดที่ใจฟุ้งซ่าน จงใช้ลมหายใจดึงใจกลับมาอีกครั้ง”
- “หายใจเข้า ฉันทำให้กายสงบ หายใจออก ฉันยิ้ม เมื่ออยู่กับปัจจุบันขณะ ฉันรู้ว่านี่คือขณะอันแสนวิเศษ”
- “เรามักใช้ชีวิตอยู่ในอนาคต ไม่ใช่ตอนนี้ เรามักเลื่อนการมีชีวิตจริง ๆ ออกไปสู่อนาคตอันไกลโพ้น ซึ่งไม่รู้ว่าจะมาถึงเมื่อไร”
- “ชีวิตเต็มไปด้วยความทุกข์ แต่ก็เต็มไปด้วยสิ่งมหัศจรรย์มากมาย อย่างท้องฟ้าสีคราม แสงแดด และดวงตาของเด็กน้อย การจมอยู่กับความทุกข์อย่างเดียวนั้นไม่พอ”