ประโยคของแมรี โวลสโตนคราฟต์
นักปรัชญาหญิง
“จะให้เลี่ยงได้อย่างไร ในเมื่อการดิ้นรนเกือบทั้งหมดในชีวิตอันโลดโผนของฉัน ล้วนเกิดจากการที่เพศของฉันถูกกดขี่ เราคิดได้ลึก ก็ตอนที่เรารู้สึกอย่างรุนแรง”
How can I avoid it, when most of the struggles of an eventful life have been occasioned by the oppressed state of my sex? We reason deeply when we feel forcibly.
Letters Written During a Short Residence in Sweden, Norway, and Denmark (1796), Letter 19 (จากต้นฉบับ) ที่มา
แท่นพิมพ์ของเธอ อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
ประโยคอื่นของแมรี โวลสโตนคราฟต์
- “เมื่อถูกสอนมาตั้งแต่เด็กว่าความงามคือคทาของผู้หญิง จิตใจก็หล่อหลอมตัวเองตามร่างกาย วนเวียนอยู่ในกรงทอง และคิดแต่จะตกแต่งคุกของตัวเอง”
- “ฉันไม่ได้อยากให้ผู้หญิงมีอำนาจเหนือผู้ชาย แต่อยากให้มีอำนาจเหนือตัวเอง”
- “ทำให้จิตใจของผู้หญิงแข็งแรงด้วยการเปิดให้มันกว้างขึ้น แล้วการเชื่อฟังอย่างมืดบอดจะหมดไป”
- “จิตใจที่มีแต่อคติไว้ให้ยึดเกาะ จะไม่มีวันมั่นคง”
- “สิ่งที่โลกขาด คือความยุติธรรม ไม่ใช่ความเมตตาสงสาร”
- “มีผู้หญิงอีกมากแค่ไหนที่ปล่อยชีวิตให้สูญเปล่าไปกับความไม่พอใจ ทั้งที่พวกเธออาจเป็นหมอ ดูแลไร่นา บริหารร้านค้า และยืนหยัดได้อย่างสง่างามด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง”