ประโยคของแมรี โวลสโตนคราฟต์
นักปรัชญาหญิง
“เมื่อถูกสอนมาตั้งแต่เด็กว่าความงามคือคทาของผู้หญิง จิตใจก็หล่อหลอมตัวเองตามร่างกาย วนเวียนอยู่ในกรงทอง และคิดแต่จะตกแต่งคุกของตัวเอง”
Taught from their infancy that beauty is woman’s sceptre, the mind shapes itself to the body, and, roaming round its gilt cage, only seeks to adorn its prison.
A Vindication of the Rights of Woman (1792), ch. 3 (จากต้นฉบับ) ที่มา
แท่นพิมพ์ของเธอ อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
ประโยคอื่นของแมรี โวลสโตนคราฟต์
- “ฉันไม่ได้อยากให้ผู้หญิงมีอำนาจเหนือผู้ชาย แต่อยากให้มีอำนาจเหนือตัวเอง”
- “ทำให้จิตใจของผู้หญิงแข็งแรงด้วยการเปิดให้มันกว้างขึ้น แล้วการเชื่อฟังอย่างมืดบอดจะหมดไป”
- “จิตใจที่มีแต่อคติไว้ให้ยึดเกาะ จะไม่มีวันมั่นคง”
- “สิ่งที่โลกขาด คือความยุติธรรม ไม่ใช่ความเมตตาสงสาร”
- “มีผู้หญิงอีกมากแค่ไหนที่ปล่อยชีวิตให้สูญเปล่าไปกับความไม่พอใจ ทั้งที่พวกเธออาจเป็นหมอ ดูแลไร่นา บริหารร้านค้า และยืนหยัดได้อย่างสง่างามด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง”
- “คนที่ทนรับความอยุติธรรมอย่างอดทน และเงียบรับคำดูถูก ไม่ช้าก็จะกลายเป็นคนอยุติธรรมเสียเอง หรือไม่ก็แยกแยะถูกผิดไม่ออก”