ประโยคของแมรี โวลสโตนคราฟต์
นักปรัชญาหญิง
“มีผู้หญิงอีกมากแค่ไหนที่ปล่อยชีวิตให้สูญเปล่าไปกับความไม่พอใจ ทั้งที่พวกเธออาจเป็นหมอ ดูแลไร่นา บริหารร้านค้า และยืนหยัดได้อย่างสง่างามด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง”
How many women thus waste life away the prey of discontent, who might have practised as physicians, regulated a farm, managed a shop, and stood erect, supported by their own industry
A Vindication of the Rights of Woman (1792), ch. 9 (จากต้นฉบับ) ที่มา
แท่นพิมพ์ของเธอ อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
ประโยคอื่นของแมรี โวลสโตนคราฟต์
- “เมื่อถูกสอนมาตั้งแต่เด็กว่าความงามคือคทาของผู้หญิง จิตใจก็หล่อหลอมตัวเองตามร่างกาย วนเวียนอยู่ในกรงทอง และคิดแต่จะตกแต่งคุกของตัวเอง”
- “ฉันไม่ได้อยากให้ผู้หญิงมีอำนาจเหนือผู้ชาย แต่อยากให้มีอำนาจเหนือตัวเอง”
- “ทำให้จิตใจของผู้หญิงแข็งแรงด้วยการเปิดให้มันกว้างขึ้น แล้วการเชื่อฟังอย่างมืดบอดจะหมดไป”
- “จิตใจที่มีแต่อคติไว้ให้ยึดเกาะ จะไม่มีวันมั่นคง”
- “สิ่งที่โลกขาด คือความยุติธรรม ไม่ใช่ความเมตตาสงสาร”
- “คนที่ทนรับความอยุติธรรมอย่างอดทน และเงียบรับคำดูถูก ไม่ช้าก็จะกลายเป็นคนอยุติธรรมเสียเอง หรือไม่ก็แยกแยะถูกผิดไม่ออก”