ประโยคของเอพิกเตตัส
สโตอิก
“ฉันต้องตาย แล้วต้องตายไปพร้อมเสียงคร่ำครวญด้วยหรือ ฉันต้องถูกล่ามโซ่ แล้วต้องคร่ำครวญด้วยหรือ ฉันต้องถูกเนรเทศ แล้วมีใครห้ามฉันไปพร้อมรอยยิ้มและใจที่พอใจได้บ้าง”
I must die. Must I then die lamenting? I must be put in chains. Must I then also lament? I must go into exile. Does any man then hinder me from going with smiles and cheerfulness and contentment?
Discourses, Book 1, chapter 1 แปลอังกฤษโดย George Long (1877) (จากต้นฉบับ) ที่มา
ตู้สำริดแห่งระเบียงหิน อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของเอพิกเตตัส
- “บางอย่างอยู่ในมือเรา บางอย่างไม่ใช่ ที่อยู่ในมือเรา คือความคิด แรงจูงใจ ความอยาก และความไม่อยาก พูดง่าย ๆ คือทุกอย่างที่เป็นการกระทำของเราเอง ที่ไม่อยู่ในมือเรา คือร่างกาย ทรัพย์สิน ชื่อเสียง ตำแหน่ง พูดง่าย ๆ คือทุกอย่างที่ไม่ใช่การกระทำของเรา”
- “สิ่งที่ทำให้คนเราทุกข์ใจ ไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้น แต่คือความคิดที่เรามีต่อเรื่องนั้น”
- “คนที่ยังไม่ได้เรียนรู้ จะโทษคนอื่นเวลาชีวิตตัวเองย่ำแย่ คนที่เริ่มเรียนรู้ จะโทษตัวเอง ส่วนคนที่เรียนรู้มาจนสุดทาง จะไม่โทษใครเลย ทั้งคนอื่นและตัวเอง”
- “อย่าหวังให้ทุกอย่างเป็นไปตามใจ ให้เต็มใจรับทุกอย่างอย่างที่มันเป็น แล้วชีวิตจะไหลไปอย่างสงบ”
- “อย่าพูดถึงอะไรก็ตามว่าฉันสูญเสียมันไป ให้พูดว่าฉันคืนมันไปแล้ว”
- “เริ่มจากเรื่องเล็ก ๆ ก่อน น้ำมันหก ไวน์หายไปนิดหน่อย ให้บอกตัวเองว่า นี่คือราคาของใจที่ไม่หวั่นไหว นี่คือราคาของความสงบ ของดีไม่มีใครได้มาฟรี ๆ”