ประโยคของโรซา ลุคเซิมบวร์ค
นักปรัชญาหญิง
“ฉันรู้สึกเหมือนอยู่บ้านได้ทุกที่ในโลก ขอแค่ที่นั่นมีเมฆ มีนก และมีน้ำตาของมนุษย์”
I feel at home in the whole world, wherever there are clouds and birds and human tears.
Letter to Mathilde Wurm, 16 February 1917, Gesammelte Briefe, vol. 5 (1987), p. 177 (มีแหล่งอ้างอิง) ที่มา
แท่นพิมพ์ของเธอ อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
ประโยคอื่นของโรซา ลุคเซิมบวร์ค
- “ฉันนอนอยู่ที่นี่คนเดียวอย่างเงียบๆ ถูกห่อหุ้มด้วยผ้าสีดำหลายชั้นของความมืด ความเบื่อหน่าย การไร้อิสรภาพ และฤดูหนาว แต่หัวใจของฉันกลับเต้นด้วยความสุขข้างในที่ไม่อาจวัดและไม่อาจเข้าใจได้ ราวกับกำลังเดินผ่านทุ่งดอกไม้ใต้แสงแดดจ้า”
- “ฉันเชื่อว่ากุญแจไขปริศนานี้ก็คือชีวิตนั่นเอง ความมืดสนิทของกลางคืนนุ่มนวลและงดงามเหมือนกำมะหยี่ ถ้าเราแค่รู้จักมองมันให้ถูกทาง”
- “เสรีภาพที่มีไว้ให้แค่ผู้สนับสนุนรัฐบาล หรือแค่สมาชิกพรรคเดียว ต่อให้มีจำนวนมากแค่ไหน ก็ไม่ใช่เสรีภาพเลย เสรีภาพย่อมเป็นเสรีภาพของคนที่คิดต่างเสมอ”
- “การเป็นคนดีคือเรื่องสำคัญที่สุด แค่เป็นคนดีอย่างเรียบง่ายและจริงใจ ทุกอย่างก็คลี่คลายและผูกพันกันได้ และมันดีกว่าความฉลาดทั้งหลาย หรือการพยายามเป็นฝ่ายถูกเสมอ”
- “โลกทั้งใบต้องถูกพลิกคว่ำ แต่น้ำตาทุกหยดที่ไหลไป ทั้งที่เช็ดให้ได้ ย่อมเป็นคำกล่าวโทษ และคนที่รีบไปทำเรื่องใหญ่ แล้วเหยียบหนอนตัวเล็กๆ ตายเพราะความประมาทหยาบกระด้าง ก็คือคนที่ก่ออาชญากรรม”
- “ถ้าอย่างนั้นก็จงเป็นมนุษย์ต่อไป การเป็นมนุษย์คือเรื่องสำคัญที่สุด และนั่นหมายถึงการหนักแน่น ชัดเจน และร่าเริง ใช่ ร่าเริงแม้จะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เพราะการคร่ำครวญเป็นเรื่องของคนอ่อนแอ”