ประโยคของโรซา ลุคเซิมบวร์ค
นักปรัชญาหญิง
“ถ้าอย่างนั้นก็จงเป็นมนุษย์ต่อไป การเป็นมนุษย์คือเรื่องสำคัญที่สุด และนั่นหมายถึงการหนักแน่น ชัดเจน และร่าเริง ใช่ ร่าเริงแม้จะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เพราะการคร่ำครวญเป็นเรื่องของคนอ่อนแอ”
Then see that you remain a human being: being human is the main thing above all. And that means being firm and clear and cheerful, yes, cheerful in spite of everything, for whining is the business of the weak.
Letter to Mathilde Wurm, 28 December 1916, Gesammelte Briefe, vol. 5 (1987), p. 151 (มีแหล่งอ้างอิง) ที่มา
แท่นพิมพ์ของเธอ อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
ประโยคอื่นของโรซา ลุคเซิมบวร์ค
- “ฉันนอนอยู่ที่นี่คนเดียวอย่างเงียบๆ ถูกห่อหุ้มด้วยผ้าสีดำหลายชั้นของความมืด ความเบื่อหน่าย การไร้อิสรภาพ และฤดูหนาว แต่หัวใจของฉันกลับเต้นด้วยความสุขข้างในที่ไม่อาจวัดและไม่อาจเข้าใจได้ ราวกับกำลังเดินผ่านทุ่งดอกไม้ใต้แสงแดดจ้า”
- “ฉันเชื่อว่ากุญแจไขปริศนานี้ก็คือชีวิตนั่นเอง ความมืดสนิทของกลางคืนนุ่มนวลและงดงามเหมือนกำมะหยี่ ถ้าเราแค่รู้จักมองมันให้ถูกทาง”
- “เสรีภาพที่มีไว้ให้แค่ผู้สนับสนุนรัฐบาล หรือแค่สมาชิกพรรคเดียว ต่อให้มีจำนวนมากแค่ไหน ก็ไม่ใช่เสรีภาพเลย เสรีภาพย่อมเป็นเสรีภาพของคนที่คิดต่างเสมอ”
- “ฉันรู้สึกเหมือนอยู่บ้านได้ทุกที่ในโลก ขอแค่ที่นั่นมีเมฆ มีนก และมีน้ำตาของมนุษย์”
- “การเป็นคนดีคือเรื่องสำคัญที่สุด แค่เป็นคนดีอย่างเรียบง่ายและจริงใจ ทุกอย่างก็คลี่คลายและผูกพันกันได้ และมันดีกว่าความฉลาดทั้งหลาย หรือการพยายามเป็นฝ่ายถูกเสมอ”
- “โลกทั้งใบต้องถูกพลิกคว่ำ แต่น้ำตาทุกหยดที่ไหลไป ทั้งที่เช็ดให้ได้ ย่อมเป็นคำกล่าวโทษ และคนที่รีบไปทำเรื่องใหญ่ แล้วเหยียบหนอนตัวเล็กๆ ตายเพราะความประมาทหยาบกระด้าง ก็คือคนที่ก่ออาชญากรรม”