ประโยคของแมรี โวลสโตนคราฟต์
นักปรัชญาหญิง
“ฉันรักผู้ชายในฐานะเพื่อนมนุษย์ แต่คทาของเขา ไม่ว่าได้มาโดยชอบหรือแย่งชิงมา ก็ไม่ได้มีอำนาจเหนือฉัน เว้นแต่เหตุผลของใครสักคนทำให้ฉันต้องยอมรับ และถึงตอนนั้น ฉันก็ยอมให้เหตุผล ไม่ได้ยอมให้ผู้ชาย”
I love man as my fellow; but his sceptre, real or usurped, extends not to me, unless the reason of an individual demands my homage; and even then the submission is to reason, and not to man.
A Vindication of the Rights of Woman (1792), ch. 2 (จากต้นฉบับ) ที่มา
แท่นพิมพ์ของเธอ อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
ประโยคอื่นของแมรี โวลสโตนคราฟต์
- “เมื่อถูกสอนมาตั้งแต่เด็กว่าความงามคือคทาของผู้หญิง จิตใจก็หล่อหลอมตัวเองตามร่างกาย วนเวียนอยู่ในกรงทอง และคิดแต่จะตกแต่งคุกของตัวเอง”
- “ฉันไม่ได้อยากให้ผู้หญิงมีอำนาจเหนือผู้ชาย แต่อยากให้มีอำนาจเหนือตัวเอง”
- “ทำให้จิตใจของผู้หญิงแข็งแรงด้วยการเปิดให้มันกว้างขึ้น แล้วการเชื่อฟังอย่างมืดบอดจะหมดไป”
- “จิตใจที่มีแต่อคติไว้ให้ยึดเกาะ จะไม่มีวันมั่นคง”
- “สิ่งที่โลกขาด คือความยุติธรรม ไม่ใช่ความเมตตาสงสาร”
- “มีผู้หญิงอีกมากแค่ไหนที่ปล่อยชีวิตให้สูญเปล่าไปกับความไม่พอใจ ทั้งที่พวกเธออาจเป็นหมอ ดูแลไร่นา บริหารร้านค้า และยืนหยัดได้อย่างสง่างามด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง”