ประโยคของเอมีลี ดู ชาเตอเล
นักปรัชญาหญิง
“ผู้หญิงถูกกีดกันจากเกียรติยศทุกรูปแบบเพียงเพราะสถานะของตน และถ้าบังเอิญมีใครสักคนเกิดมาพร้อมจิตใจที่สูงส่งพอ สิ่งเดียวที่เหลือให้เธอก็คือการศึกษา ไว้ปลอบใจจากการถูกกีดกันและการต้องพึ่งพาผู้อื่นทั้งหมด ที่สถานะของเธอบังคับให้ต้องเจอ”
Women are shut out by their condition from every kind of glory; and when by chance one is born with a soul lofty enough, nothing is left to her but study, to console her for all the exclusions and all the dependencies to which her condition condemns her.
Discourse on Happiness (Discours sur le bonheur; first printed 1796), 1796 edition, p. 21 (จากต้นฉบับ) ที่มา
แท่นพิมพ์ของเธอ อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
ประโยคอื่นของเอมีลี ดู ชาเตอเล
- “ข้อแรกที่สำคัญที่สุด คือต้องตัดสินใจให้ชัดว่าเราอยากเป็นอะไรและอยากทำอะไร ซึ่งเป็นสิ่งที่คนเกือบทุกคนขาด ทั้งที่นี่คือเงื่อนไขสำคัญ ถ้าไม่มีข้อนี้ ความสุขก็เกิดขึ้นไม่ได้เลย”
- “ถ้าไม่มีสิ่งนี้ เราก็จะว่ายวนอยู่ในทะเลแห่งความไม่แน่นอนไม่รู้จบ ตื่นเช้ามารื้อสิ่งที่ทำไว้เมื่อคืน ใช้ชีวิตไปกับการทำเรื่องโง่ๆ ตามแก้ แล้วก็นั่งเสียใจกับมัน”
- “อย่างน้อยที่สุด การมัวจมอยู่กับความผิดพลาดและต่อว่าตัวเองนานๆ ก็ไร้ประโยชน์ มันมีแต่ทำให้เราอับอายในสายตาตัวเองโดยไม่ได้อะไรขึ้นมา เราต้องเริ่มจากจุดที่เรายืนอยู่”
- “ความสุขส่วนใหญ่ของเรามาจากภาพลวง และคนที่สูญเสียภาพลวงไปก็คือคนที่ไม่มีความสุข”
- “ยิ่งความสุขของเราขึ้นอยู่กับคนอื่นน้อยเท่าไร เราก็ยิ่งมีความสุขได้ง่ายขึ้นเท่านั้น”