ประโยคของซีมอน แวย์
นักปรัชญาหญิง
“ทุกชีวิตต่างเฝ้าร้องขออยู่เงียบๆ ให้มีคนอ่านเขาใหม่ อ่านให้ต่างไปจากเดิม”
Every being cries out in silence to be read differently.
Gravity and Grace (La Pesanteur et la Grâce, 1947), “Lectures”, 1948 edition, p. 154 (จากต้นฉบับ) ที่มา
แท่นพิมพ์ของเธอ อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
ประโยคอื่นของซีมอน แวย์
- “ความใส่ใจคือความเอื้อเฟื้อที่หายากที่สุด และบริสุทธิ์ที่สุด”
- “ความชั่วในจินตนาการนั้นโรแมนติกและหลากหลาย ความชั่วจริงๆ กลับหม่นหมอง ซ้ำซาก แห้งแล้ง และน่าเบื่อ ความดีในจินตนาการนั้นน่าเบื่อ แต่ความดีจริงๆ ใหม่เสมอ น่าอัศจรรย์ และทำให้หลงใหล”
- “ตัวฉันเองก็ไม่ได้เป็นอย่างที่ฉันนึกว่าตัวเองเป็น การรู้ข้อนี้คือการให้อภัย”
- “ความรักไม่ใช่เครื่องปลอบใจ ความรักคือแสงสว่าง”
- “การอยากหนีจากความโดดเดี่ยวคือความขลาด มิตรภาพไม่ใช่สิ่งที่ต้องออกตามหา ฝันถึง หรือปรารถนา แต่ต้องลงมือทำ เพราะมิตรภาพเป็นคุณธรรมอย่างหนึ่ง”
- “ความรักต่อเพื่อนมนุษย์ที่เต็มเปี่ยมที่สุด ก็แค่การถามเขาได้ว่า เธอกำลังทุกข์ใจเรื่องอะไรอยู่”