ประโยคของซีมอน แวย์
นักปรัชญาหญิง
“ความรักต่อเพื่อนมนุษย์ที่เต็มเปี่ยมที่สุด ก็แค่การถามเขาได้ว่า เธอกำลังทุกข์ใจเรื่องอะไรอยู่”
The fullness of love of one’s neighbour is simply being able to ask them: “What is tormenting you?”
Waiting for God (Attente de Dieu, 1950), “Reflections on the Right Use of School Studies”, 1950 edition, p. 122 (จากต้นฉบับ) ที่มา
แท่นพิมพ์ของเธอ อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
ประโยคอื่นของซีมอน แวย์
- “ความใส่ใจคือความเอื้อเฟื้อที่หายากที่สุด และบริสุทธิ์ที่สุด”
- “ความชั่วในจินตนาการนั้นโรแมนติกและหลากหลาย ความชั่วจริงๆ กลับหม่นหมอง ซ้ำซาก แห้งแล้ง และน่าเบื่อ ความดีในจินตนาการนั้นน่าเบื่อ แต่ความดีจริงๆ ใหม่เสมอ น่าอัศจรรย์ และทำให้หลงใหล”
- “ตัวฉันเองก็ไม่ได้เป็นอย่างที่ฉันนึกว่าตัวเองเป็น การรู้ข้อนี้คือการให้อภัย”
- “ความรักไม่ใช่เครื่องปลอบใจ ความรักคือแสงสว่าง”
- “การอยากหนีจากความโดดเดี่ยวคือความขลาด มิตรภาพไม่ใช่สิ่งที่ต้องออกตามหา ฝันถึง หรือปรารถนา แต่ต้องลงมือทำ เพราะมิตรภาพเป็นคุณธรรมอย่างหนึ่ง”
- “ทุกชีวิตต่างเฝ้าร้องขออยู่เงียบๆ ให้มีคนอ่านเขาใหม่ อ่านให้ต่างไปจากเดิม”