ประโยคของมาร์คัส ออเรลิอัส
สโตอิก
“แตงกวาขม ก็ทิ้งไป ทางมีหนาม ก็เดินอ้อม แค่นี้พอแล้ว ไม่ต้องถามต่อว่า ทำไมโลกนี้ต้องมีของแบบนี้ด้วย”
A cucumber is bitter—Throw it away.—There are briers in the road—Turn aside from them.—This is enough. Do not add, And why were such things made in the world?
Meditations, Book 8, 50 แปลอังกฤษโดย George Long (1862) (จากต้นฉบับ) ที่มา
ตู้สำริดแห่งระเบียงหิน อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของมาร์คัส ออเรลิอัส
- “ตื่นเช้ามา บอกตัวเองไว้ก่อนเลยว่า วันนี้จะต้องเจอคนชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน คนไม่รู้คุณ คนหยิ่ง คนเจ้าเล่ห์ คนขี้อิจฉา และคนเห็นแก่ตัว”
- “ลองนึกดูว่าเธอผัดวันประกันพรุ่งมานานแค่ไหนแล้ว เวลาของเธอมีขีดจำกัด ถ้าไม่ใช้มันปัดเมฆหมอกในใจให้โล่ง เวลาก็จะผ่านไป ตัวเธอก็จะผ่านไป และมันจะไม่หวนกลับมาอีก”
- “สิ่งเดียวที่ใครจะพรากไปจากเราได้คือปัจจุบัน เพราะมันเป็นสิ่งเดียวที่เรามีจริง ๆ และไม่มีใครเสียสิ่งที่ตัวเองไม่เคยมี”
- “คนเราชอบหาที่หลีกหนีไปพัก บ้านต่างจังหวัด ชายทะเล ภูเขา แต่เธอหลบเข้าไปในใจตัวเองได้ทุกเมื่อที่ต้องการ ไม่มีที่ไหนสงบและปลอดเรื่องวุ่นวายได้เท่าใจของตัวเองอีกแล้ว”
- “ทิ้งการตีความของเธอไป เสียงในหัวที่บอกว่าฉันโดนทำร้ายก็จะเงียบลง พอเสียงนั้นเงียบ ความเจ็บก็หายไปด้วย”
- “อย่าใช้ชีวิตเหมือนจะอยู่ได้อีกหมื่นปี ความตายห้อยอยู่เหนือหัวเธอเสมอ ตอนที่ยังมีชีวิต ตอนที่ยังทำได้ เป็นคนดีเสียตั้งแต่ตอนนี้”