ประโยคของเซเนกา
สโตอิก
“ความสันโดษรักษาเราตอนเบื่อผู้คน และผู้คนก็รักษาเราตอนเบื่อความสันโดษ”
Solitude will cure us when we are sick of crowds, and crowds will cure us when we are sick of solitude.
On Tranquility of Mind, Chapter 17 แปลอังกฤษโดย Aubrey Stewart (1900) (จากต้นฉบับ) ที่มา
ตู้สำริดแห่งระเบียงหิน อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของเซเนกา
- “ไม่มีอะไรเป็นของเราจริง ๆ เลย นอกจากเวลา”
- “อยู่ทุกที่ ก็เท่ากับไม่ได้อยู่ที่ไหนเลย คนที่เอาแต่ตระเวนไปทั่ว สุดท้ายจะมีคนรู้จักเต็มไปหมด แต่ไม่มีเพื่อนสักคน”
- “คนจนไม่ใช่คนที่มีน้อย แต่คือคนที่อยากได้ไม่รู้จักพอ”
- “คบคนที่ทำให้คุณดีขึ้น และเปิดใจรับคนที่คุณช่วยให้ดีขึ้นได้ มันเป็นทางสองทาง เพราะเวลาเราสอนใคร เราก็ได้เรียนไปด้วย”
- “สิ่งที่ทำให้เรากลัว มีมากกว่าสิ่งที่ทำร้ายเราได้จริง เราทุกข์เพราะจินตนาการ บ่อยกว่าเพราะเรื่องจริง”
- “บางเรื่องทรมานเรามากเกินกว่าที่ควร บางเรื่องทรมานเราก่อนเวลา บางเรื่องไม่ควรทรมานเราเลยด้วยซ้ำ เราชอบขยายความทุกข์ แต่งมันขึ้นมาเอง หรือไม่ก็ทุกข์ล่วงหน้า”