ประโยคของอาลแบร์ กามู
Absurd
“ราวกับความโกรธอันมืดบอดได้ชำระล้างผม ขจัดความหวังออกไปจนหมด เป็นครั้งแรก ในค่ำคืนที่เต็มไปด้วยสัญญาณและดวงดาว ที่ผมเปิดใจรับความไม่แยแสอันอ่อนโยนของโลก”
As if the blind rage had washed me clean, rid me of hope; for the first time, in that night alive with signs and stars, I opened myself to the gentle indifference of the world.
The Stranger, Part 2, chapter 5 (last page) แปลอังกฤษโดย Matthew Ward (1988) (มีแหล่งอ้างอิง) ที่มา
ขยายความ
หน้าสุดท้ายของนิยายคนนอก เมอร์โซที่รอวันถูกประหารเพิ่งระเบิดความโกรธใส่บาทหลวง พอใจสงบลง เขาเห็นว่าโลกไม่แยแสอะไรเลยเหมือนตัวเขาเอง และรู้สึกว่าตัวเองมีความสุขอีกครั้ง
เนินเขาของซิซีฟัส อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของอาลแบร์ กามู
- “กลางฤดูหนาว ในที่สุดฉันก็พบว่า ในตัวฉันมีฤดูร้อนที่ไม่มีวันพ่ายแพ้”
- “เราหลอกตัวเองสองครั้งเสมอเรื่องคนที่เรารัก ครั้งแรกมองเขาดีเกินจริง ครั้งหลังมองเขาแย่เกินจริง”
- “ฉันยังเชื่อว่าโลกนี้ไม่มีความหมายสูงส่งอะไร แต่ฉันรู้ว่ามีบางอย่างในโลกที่มีความหมาย สิ่งนั้นคือมนุษย์ เพราะมนุษย์เป็นสิ่งเดียวที่เรียกร้องจะมีความหมาย”
- “แค่การดิ้นรนขึ้นไปสู่ยอดเขา ก็พอจะเติมหัวใจมนุษย์ให้เต็มได้แล้ว เราต้องจินตนาการว่าซิซีฟัสมีความสุข”
- “ไม่มีโชคชะตาไหนที่การเย้ยหยันเอาชนะไม่ได้”
- “ชะตากรรมของเขาเป็นของเขา ก้อนหินของเขาก็เป็นเรื่องของเขาเอง”