ประโยคของอาลแบร์ กามู
Absurd
“ชะตากรรมของเขาเป็นของเขา ก้อนหินของเขาก็เป็นเรื่องของเขาเอง”
His fate belongs to him. His rock is his thing.
The Myth of Sisyphus, “The Myth of Sisyphus” แปลอังกฤษโดย Justin O’Brien (1955) (มีแหล่งอ้างอิง) ที่มา
ขยายความ
กามูกำลังพูดถึงซิซีฟัส ผู้ถูกลงโทษให้เข็นหินขึ้นเขาไม่รู้จบ ขณะเดินลงไปหาหินอีกรอบ เขารู้ตัวชัดว่าชะตาของตัวเองเป็นอย่างไร และไม่หวังพึ่งเทพองค์ใดอีก เมื่อเลิกรอให้ใครมาช่วย ชะตาที่หนักอึ้งก็กลายเป็นของเขาเองจริง ๆ และเขาแบกมันได้อย่างมีศักดิ์ศรี
เนินเขาของซิซีฟัส อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของอาลแบร์ กามู
- “กลางฤดูหนาว ในที่สุดฉันก็พบว่า ในตัวฉันมีฤดูร้อนที่ไม่มีวันพ่ายแพ้”
- “เราหลอกตัวเองสองครั้งเสมอเรื่องคนที่เรารัก ครั้งแรกมองเขาดีเกินจริง ครั้งหลังมองเขาแย่เกินจริง”
- “ฉันยังเชื่อว่าโลกนี้ไม่มีความหมายสูงส่งอะไร แต่ฉันรู้ว่ามีบางอย่างในโลกที่มีความหมาย สิ่งนั้นคือมนุษย์ เพราะมนุษย์เป็นสิ่งเดียวที่เรียกร้องจะมีความหมาย”
- “แค่การดิ้นรนขึ้นไปสู่ยอดเขา ก็พอจะเติมหัวใจมนุษย์ให้เต็มได้แล้ว เราต้องจินตนาการว่าซิซีฟัสมีความสุข”
- “ไม่มีโชคชะตาไหนที่การเย้ยหยันเอาชนะไม่ได้”
- “ตื่นนอน ขึ้นรถราง ทำงานในออฟฟิศหรือโรงงานสี่ชั่วโมง กินข้าว ขึ้นรถราง ทำงานอีกสี่ชั่วโมง กินข้าว นอน วนไปทั้งจันทร์ อังคาร พุธ พฤหัส ศุกร์ เสาร์ ในจังหวะเดิม แล้ววันหนึ่งคำถามว่าทำไมก็โผล่ขึ้นมา”