ประโยคของแมรี แอสเทล
นักปรัชญาหญิง
“พวกคุณพอใจแล้วหรือที่จะอยู่บนโลกนี้เหมือนดอกทิวลิปในสวน คอยอวดความงาม แต่ไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลย”
How can you be content to be in the World like Tulips in a Garden, to make a fine shew and be good for nothing
A Serious Proposal to the Ladies, Part I (1694), p. 11 (จากต้นฉบับ) ที่มา
แท่นพิมพ์ของเธอ อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
ประโยคอื่นของแมรี แอสเทล
- “ผู้หญิงถูกกีดกันจากโอกาสต่างๆ ตั้งแต่ยังเป็นเด็ก แล้วภายหลังก็ถูกตำหนิว่าขาดสิ่งเหล่านั้น ถูกเลี้ยงมาให้มีนิสัยที่วันหน้าจะถูกยกมาต่อว่า ผู้ชายช่างลำเอียง ถึงขั้นหวังจะได้อิฐ ทั้งที่ไม่เคยให้ฟางสักเส้น”
- “ในเมื่อพระเจ้าประทานจิตที่มีปัญญาให้ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย แล้วทำไมผู้หญิงจึงถูกห้ามไม่ให้พัฒนามัน”
- “ความไร้ความสามารถ ถ้ามีอยู่จริง ก็เป็นสิ่งที่ได้มาทีหลัง ไม่ใช่สิ่งที่ติดตัวมาแต่กำเนิด”
- “ถ้าผู้ชายทุกคนเกิดมาเป็นอิสระ แล้วทำไมผู้หญิงทุกคนจึงเกิดมาเป็นทาส ซึ่งพวกเธอก็ต้องเป็นทาสจริงๆ ถ้าการต้องอยู่ใต้อำเภอใจของผู้ชายที่เปลี่ยนไปมา ไม่แน่นอน และคาดเดาไม่ได้ คือสภาพของความเป็นทาสโดยสมบูรณ์”