ประโยคของแมรี แอสเทล
นักปรัชญาหญิง
“ผู้หญิงถูกกีดกันจากโอกาสต่างๆ ตั้งแต่ยังเป็นเด็ก แล้วภายหลังก็ถูกตำหนิว่าขาดสิ่งเหล่านั้น ถูกเลี้ยงมาให้มีนิสัยที่วันหน้าจะถูกยกมาต่อว่า ผู้ชายช่างลำเอียง ถึงขั้นหวังจะได้อิฐ ทั้งที่ไม่เคยให้ฟางสักเส้น”
Women are from their very Infancy debar’d those Advantages, with the want of which they are afterwards reproached, and nursed up in those Vices which will hereafter be upbraided to them. So partial are Men as to expect Brick where they afford no Straw
A Serious Proposal to the Ladies, Part I (1694), p. 26 (จากต้นฉบับ) ที่มา
แท่นพิมพ์ของเธอ อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
ประโยคอื่นของแมรี แอสเทล
- “พวกคุณพอใจแล้วหรือที่จะอยู่บนโลกนี้เหมือนดอกทิวลิปในสวน คอยอวดความงาม แต่ไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลย”
- “ในเมื่อพระเจ้าประทานจิตที่มีปัญญาให้ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย แล้วทำไมผู้หญิงจึงถูกห้ามไม่ให้พัฒนามัน”
- “ความไร้ความสามารถ ถ้ามีอยู่จริง ก็เป็นสิ่งที่ได้มาทีหลัง ไม่ใช่สิ่งที่ติดตัวมาแต่กำเนิด”
- “ถ้าผู้ชายทุกคนเกิดมาเป็นอิสระ แล้วทำไมผู้หญิงทุกคนจึงเกิดมาเป็นทาส ซึ่งพวกเธอก็ต้องเป็นทาสจริงๆ ถ้าการต้องอยู่ใต้อำเภอใจของผู้ชายที่เปลี่ยนไปมา ไม่แน่นอน และคาดเดาไม่ได้ คือสภาพของความเป็นทาสโดยสมบูรณ์”