“เขาไม่อวดตัว จึงเปล่งประกาย ไม่ยืนกรานว่าตนถูก จึงโดดเด่น ไม่คุยโวผลงาน ผลงานจึงเป็นที่ยอมรับ ไม่หลงตัวเอง จึงได้ยืนอยู่แถวหน้า”

He is free from self-display, and therefore he shines; from self-assertion, and therefore he is distinguished; from self-boasting, and therefore his merit is acknowledged; from self-complacency, and therefore he acquires superiority.

เล่าจื๊อ (Laozi)

Tao Te Ching Chapter 22