ประโยคของเล่าจื๊อ
ตะวันออก
“เขาไม่อวดตัว จึงเปล่งประกาย ไม่ยืนกรานว่าตนถูก จึงโดดเด่น ไม่คุยโวผลงาน ผลงานจึงเป็นที่ยอมรับ ไม่หลงตัวเอง จึงได้ยืนอยู่แถวหน้า”
He is free from self-display, and therefore he shines; from self-assertion, and therefore he is distinguished; from self-boasting, and therefore his merit is acknowledged; from self-complacency, and therefore he acquires superiority.
Tao Te Ching, Chapter 22 แปลอังกฤษโดย James Legge (1891) (จากต้นฉบับ) ที่มา
เซียมซีแห่งสายลม อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของเล่าจื๊อ
- “เต๋าที่ชี้ให้เดินตามได้ ไม่ใช่เต๋าอันเที่ยงแท้ นามที่เรียกขานได้ ก็ไม่ใช่นามอันเที่ยงแท้”
- “ความดีสูงสุดเหมือนน้ำ น้ำนั้นดีตรงที่หล่อเลี้ยงสรรพสิ่งโดยไม่แย่งชิงกับใคร และยอมอยู่ในที่ต่ำที่ผู้คนรังเกียจ”
- “เมื่องานสำเร็จและชื่อเสียงกำลังโด่งดัง การถอยออกมาอยู่อย่างเงียบ ๆ คือวิถีแห่งฟ้า”
- “เรานวดดินเหนียวขึ้นเป็นภาชนะ แต่ประโยชน์ของภาชนะอยู่ที่ความว่างข้างใน เราเจาะประตูหน้าต่างเพื่อทำเป็นห้อง แต่ประโยชน์ของห้องอยู่ตรงที่ว่างข้างใน”
- “ใครเล่าจะทำให้น้ำขุ่นใสได้ ปล่อยให้มันนิ่งไว้ แล้วมันจะค่อย ๆ ใสเอง”
- “ลมกรรโชกไม่พัดตลอดเช้า ฝนกระหน่ำไม่ตกตลอดวัน ใครเป็นผู้ทำให้เกิดสิ่งเหล่านี้ ก็ฟ้าและดิน ขนาดฟ้าดินยังทำให้ความรุนแรงเช่นนี้อยู่นานไม่ได้ แล้วมนุษย์จะทำได้อย่างไร”