ประโยคของเล่าจื๊อ
ตะวันออก
“เต๋าที่ชี้ให้เดินตามได้ ไม่ใช่เต๋าอันเที่ยงแท้ นามที่เรียกขานได้ ก็ไม่ใช่นามอันเที่ยงแท้”
The Tao that can be trodden is not the enduring and unchanging Tao. The name that can be named is not the enduring and unchanging name.
Tao Te Ching, Chapter 1 แปลอังกฤษโดย James Legge (1891) (จากต้นฉบับ) ที่มา
ขยายความ
ประโยคเปิดของเต๋าเต็กเก็ง เต๋าแปลว่าทาง และในภาษาจีน คำเดียวกันนี้ยังแปลว่า “พูด” ได้ด้วย ประโยคนี้จึงอ่านได้อีกแบบว่า เต๋าที่พูดออกมาได้ ไม่ใช่เต๋าอันเที่ยงแท้ ใจความคือ ความจริงสูงสุดใหญ่เกินกว่าคำพูดหรือชื่อเรียกใด ๆ พอพูดออกมาเมื่อไร ก็ได้มาแค่ส่วนเสี้ยวเดียว
เซียมซีแห่งสายลม อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของเล่าจื๊อ
- “ความดีสูงสุดเหมือนน้ำ น้ำนั้นดีตรงที่หล่อเลี้ยงสรรพสิ่งโดยไม่แย่งชิงกับใคร และยอมอยู่ในที่ต่ำที่ผู้คนรังเกียจ”
- “เมื่องานสำเร็จและชื่อเสียงกำลังโด่งดัง การถอยออกมาอยู่อย่างเงียบ ๆ คือวิถีแห่งฟ้า”
- “เรานวดดินเหนียวขึ้นเป็นภาชนะ แต่ประโยชน์ของภาชนะอยู่ที่ความว่างข้างใน เราเจาะประตูหน้าต่างเพื่อทำเป็นห้อง แต่ประโยชน์ของห้องอยู่ตรงที่ว่างข้างใน”
- “ใครเล่าจะทำให้น้ำขุ่นใสได้ ปล่อยให้มันนิ่งไว้ แล้วมันจะค่อย ๆ ใสเอง”
- “เขาไม่อวดตัว จึงเปล่งประกาย ไม่ยืนกรานว่าตนถูก จึงโดดเด่น ไม่คุยโวผลงาน ผลงานจึงเป็นที่ยอมรับ ไม่หลงตัวเอง จึงได้ยืนอยู่แถวหน้า”
- “ลมกรรโชกไม่พัดตลอดเช้า ฝนกระหน่ำไม่ตกตลอดวัน ใครเป็นผู้ทำให้เกิดสิ่งเหล่านี้ ก็ฟ้าและดิน ขนาดฟ้าดินยังทำให้ความรุนแรงเช่นนี้อยู่นานไม่ได้ แล้วมนุษย์จะทำได้อย่างไร”