ประโยคของโดเง็น
ตะวันออก
“อย่าถามเลยว่าฉันกำลังไปไหน ขณะท่องไปในโลกกว้างไร้ขอบเขตนี้ ทุกก้าวที่ฉันเดินคือบ้าน”
But do not ask me where I am going, / As I travel in this limitless world, / Where every step I take is my home.
Poem, The Zen Poetry of Dōgen, p. 61 แปลอังกฤษโดย Steven Heine (1997) (มีแหล่งอ้างอิง) ที่มา
เซียมซีแห่งสายลม อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของโดเง็น
- “ศึกษาพุทธมรรค คือศึกษาตัวเอง ศึกษาตัวเอง คือลืมตัวตน ลืมตัวตน คือให้สรรพสิ่งปลุกเราให้ตื่นรู้”
- “การตื่นรู้ของคนเรา เหมือนดวงจันทร์ที่สะท้อนอยู่ในน้ำ ดวงจันทร์ไม่เปียก ผิวน้ำก็ไม่แตก”
- “เมื่ออยากจะพูดอะไร ให้คิดทบทวนสามครั้งก่อนพูด พูดเฉพาะเมื่อคำพูดนั้นเป็นประโยชน์ต่อตัวเองและผู้อื่น ถ้าไม่มีประโยชน์ก็อย่าพูด”
- “ผู้ศึกษาธรรมทุกวันนี้ ควรหวงแหนเวลาทุกขณะ ชีวิตนี้เหมือนหยดน้ำค้างที่เลือนหาย เวลาผ่านไปรวดเร็วนัก”