ประโยคของแบลซ ปาสกาล
Existential
“มนุษย์เป็นแค่ต้นอ้อ สิ่งที่อ่อนแอที่สุดในธรรมชาติ แต่เป็นต้นอ้อที่คิดได้”
Man is but a reed, the most feeble thing in nature; but he is a thinking reed.
Pensées, 347 (Brunschvicg) แปลอังกฤษโดย W. F. Trotter (Harvard Classics, 1910) (จากต้นฉบับ) ที่มา
ตู้แห่งการเลือก อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของแบลซ ปาสกาล
- “ฉันค้นพบว่า ความทุกข์ทั้งหมดของมนุษย์มาจากเรื่องเดียว คือเราอยู่เงียบ ๆ ในห้องของตัวเองไม่เป็น”
- “หัวใจมีเหตุผลของมัน ที่เหตุผลเองไม่มีวันรู้”
- “ความเงียบชั่วนิรันดร์ของห้วงอวกาศอันไร้ที่สิ้นสุดนี้ทำให้ฉันหวาดกลัว”
- “เราจึงไม่เคยได้มีชีวิตจริง ๆ เราแค่หวังว่าจะได้มีชีวิต และเพราะเรามัวแต่เตรียมตัวจะมีความสุขอยู่เสมอ เราจึงไม่มีวันได้มีความสุขเลย”
- “เราหยิ่งผยองถึงขั้นอยากให้คนทั้งโลกรู้จัก แม้แต่คนที่จะเกิดมาหลังเราตายไปแล้ว แต่เราก็หลงตัวเองเสียจนแค่เพื่อนบ้านห้าหกคนชื่นชม ก็ปลื้มจนพอใจแล้ว”
- “เวลารักษาความโศกและความบาดหมางได้ เพราะเราเปลี่ยนไป และไม่ใช่คนเดิมอีกแล้ว”