ประโยคของมาร์กาเร็ต แคเวนดิช
นักปรัชญาหญิง
“ผู้ชายคิดว่าเป็นไปไม่ได้ที่พวกเราจะมีความรู้ ความเข้าใจ ไหวพริบ หรือวิจารณญาณ ราวกับว่าเราไม่มีจิตที่ใช้เหตุผลได้เหมือนผู้ชาย และพวกเราเองก็คิดอย่างนั้นตามไปด้วย เพราะเคยชินกับการด้อยค่าตัวเอง”
thinking it impossible we should have either learning or understanding, wit or judgement, as if we had not rational souls as well as men, and we out of a custom of dejectednesse think so too
Philosophical and Physical Opinions (1655), epistle “To the Two Universities” (จากต้นฉบับ) ที่มา
แท่นพิมพ์ของเธอ อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
ประโยคอื่นของมาร์กาเร็ต แคเวนดิช
- “ฉันไม่ได้โลภ แต่ฉันทะเยอทะยานไม่แพ้ผู้หญิงคนไหนที่เคยมี ที่มีอยู่ หรือที่จะมีมา ด้วยเหตุนี้ แม้ฉันจะเป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 5 หรือพระเจ้าชาลส์ที่ 2 ไม่ได้ ฉันก็จะพยายามเป็นมาร์กาเร็ตที่ 1”
- “แม้ฉันจะไม่มีทั้งอำนาจ เวลา และโอกาสจะเป็นผู้พิชิตยิ่งใหญ่อย่างอเล็กซานเดอร์หรือซีซาร์ แต่แทนที่จะไม่ได้เป็นเจ้าของโลกใบไหนเลย ในเมื่อโชคชะตาไม่ยอมยกให้ฉันสักใบ ฉันก็สร้างโลกของตัวเองขึ้นมาหนึ่งใบ”
- “พวกเราถูกเลี้ยงไว้เหมือนนกในกรง ให้กระโดดไปมาอยู่แต่ในบ้าน ไม่ได้รับอนุญาตให้บินออกไปดูความผันแปรของโชคชะตา และอุปนิสัยนานาแบบที่ธรรมชาติสร้างขึ้น”
- “ฉันเห็นว่าความร่ำรวยจะเป็นพรก็ต่อเมื่อได้ใช้ ไม่ใช่แค่ได้ครอบครอง เพราะความร่ำรวยไม่ใช่สิ่งที่เรามี แต่คือสิ่งที่เราได้ใช้อย่างมีความสุข”