ประโยคของเคิร์ต วอนเนกัต
Absurd
“ก็อย่างนี้แหละ”
So it goes.
Slaughterhouse-Five, recurring line (1969) (มีแหล่งอ้างอิง) ที่มา
ขยายความ
ในนิยาย Slaughterhouse-Five ประโยคนี้ตามหลังความตายทุกครั้ง ทั้งคน สัตว์ ไปจนถึงแชมเปญที่หมดซ่า ตัวเอกเรียนคำนี้มาจากมนุษย์ต่างดาวที่เห็นเวลาทั้งหมดพร้อมกัน และถือว่าคนตายยังมีชีวิตอยู่ในช่วงเวลาอื่น คำเรียบ ๆ ที่ซ้ำกว่าร้อยครั้งนี้ เป็นทั้งการยอมรับความตาย และการประชดสงครามที่ทำให้ความตายกลายเป็นเรื่องธรรมดา
เนินเขาของซิซีฟัส อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของเคิร์ต วอนเนกัต
- “เราเกิดมาบนโลกนี้ก็เพื่อเถลไถลไปเรื่อย ๆ อย่าให้ใครมาบอกเป็นอย่างอื่น”
- “เราเป็นอย่างที่เราแกล้งทำเป็น ฉะนั้นต้องระวังให้ดีว่าจะแกล้งเป็นอะไร”
- “ผมขอร้องเลย เวลาคุณมีความสุข ช่วยสังเกตมันหน่อย แล้วอุทาน กระซิบ หรือคิดในใจสักครั้งว่า ถ้านี่ยังไม่ดี ก็ไม่รู้แล้วว่าอะไรดี”
- “เสือต้องล่า นกต้องบิน คนต้องนั่งสงสัยว่าทำไม ทำไม ทำไม เสือต้องนอน นกต้องลงดิน คนต้องบอกตัวเองว่าเข้าใจแล้ว”
- “คุณหมดแรงและหมดกำลังใจ ก็ไม่แปลกหรอก แน่นอนว่ามันเหนื่อย ที่ต้องคอยใช้เหตุผลตลอดเวลาในจักรวาลที่ไม่ได้ถูกสร้างมาให้มีเหตุผล”
- “ผมว่าข้อติหลักของผมต่อชีวิตก็คือ ตอนยังมีชีวิตอยู่ มันง่ายเกินไปที่จะทำพลาดแบบเลวร้ายสุด ๆ”