Absurd
เคิร์ต วอนเนกัต
Kurt Vonnegut ค.ศ. 1922 ถึง 2007
นักเขียนชาวอเมริกันที่รอดชีวิตจากการทิ้งระเบิดเมืองเดรสเดนในฐานะเชลยศึก แล้วเอาเรื่องนั้นมาเขียนเป็นนิยายตลกร้าย เขาใช้อารมณ์ขันรับมือกับโลกที่โหดร้าย และคอยเตือนให้เราสังเกตตอนที่ตัวเองมีความสุข
งานสำคัญ Slaughterhouse-Five, Cat's Cradle, Breakfast of Champions, Mother Night, Deadeye Dick, Hocus Pocus, A Man Without a Country
คำคมคัดสรร 8
แปลไทยและตรวจที่มาแล้ว ทั้งหมดนี้คือประโยคที่ออกมาจากตู้
- “เราเกิดมาบนโลกนี้ก็เพื่อเถลไถลไปเรื่อย ๆ อย่าให้ใครมาบอกเป็นอย่างอื่น”
- “ก็อย่างนี้แหละ”
- “เราเป็นอย่างที่เราแกล้งทำเป็น ฉะนั้นต้องระวังให้ดีว่าจะแกล้งเป็นอะไร”
- “ผมขอร้องเลย เวลาคุณมีความสุข ช่วยสังเกตมันหน่อย แล้วอุทาน กระซิบ หรือคิดในใจสักครั้งว่า ถ้านี่ยังไม่ดี ก็ไม่รู้แล้วว่าอะไรดี”
- “เสือต้องล่า นกต้องบิน คนต้องนั่งสงสัยว่าทำไม ทำไม ทำไม เสือต้องนอน นกต้องลงดิน คนต้องบอกตัวเองว่าเข้าใจแล้ว”
- “คุณหมดแรงและหมดกำลังใจ ก็ไม่แปลกหรอก แน่นอนว่ามันเหนื่อย ที่ต้องคอยใช้เหตุผลตลอดเวลาในจักรวาลที่ไม่ได้ถูกสร้างมาให้มีเหตุผล”
- “ผมว่าข้อติหลักของผมต่อชีวิตก็คือ ตอนยังมีชีวิตอยู่ มันง่ายเกินไปที่จะทำพลาดแบบเลวร้ายสุด ๆ”
- “เป็นมนุษย์นี่น่าอายจังเลย”
ในหอสมุด 638
ประโยคภาษาอังกฤษจากชุดข้อมูลสาธารณะ ทุกประโยคบอกไว้ว่ามีแหล่งอ้างอิง หรือแค่เล่าต่อกันมา
ไม่ได้พูด แต่คนชอบแชร์
ประโยคดังที่มักถูกอ้างว่าเป็นของท่าน แต่ตรวจแล้วมาจากที่อื่น
- “ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ บัณฑิตรุ่นปี 97 ทาครีมกันแดดด้วยนะ”
วอนเนกัตไม่เคยกล่าวสุนทรพจน์นี้ ที่จริงคือคอลัมน์ของแมรี ชมิช ในหนังสือพิมพ์ชิคาโกทริบูน ฉบับวันที่ 1 มิถุนายน 1997 ที่ถูกส่งต่อทางอีเมลโดยแปะชื่อเขา - “จงอ่อนโยนไว้ อย่าให้โลกทำให้คุณแข็งกระด้าง อย่าให้ความเจ็บปวดทำให้คุณเกลียดชัง อย่าให้ความขมขื่นขโมยความอ่อนหวานของคุณไป”
มาจากโพสต์บล็อกปี 2007 ของเอียน เอส โทมัส นักเขียนชาวแอฟริกาใต้ ไม่ใช่ของวอนเนกัต