ประโยคของอาร์ทัวร์ โชเพนเฮาเออร์
Absurd
“ชีวิตจึงแกว่งไปมาเหมือนลูกตุ้มนาฬิกา ระหว่างความเจ็บปวดกับความเบื่อ เรื่องนี้ยังแสดงออกมาแบบประหลาด ๆ ด้วย พอมนุษย์โยนความเจ็บปวดและการทรมานทั้งหมดไปไว้ในนรกแล้ว สิ่งที่เหลือไว้ให้สวรรค์ก็มีแต่ความเบื่อ”
Thus its life swings like a pendulum backwards and forwards between pain and ennui. This has also had to express itself very oddly in this way; after man had transferred all pain and torments to hell, there then remained nothing over for heaven but ennui.
The World as Will and Idea, Vol. 1, Book 4, §57 แปลอังกฤษโดย R. B. Haldane and J. Kemp (1883) (จากต้นฉบับ) ที่มา
เนินเขาของซิซีฟัส อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของอาร์ทัวร์ โชเพนเฮาเออร์
- “มองภาพรวมกว้าง ๆ ก็จะเห็นว่า ศัตรูสองตัวของความสุขมนุษย์ คือความเจ็บปวดกับความเบื่อ”
- “ถ้าหงุดหงิดกับคำพูดไร้สาระของสองคนที่บังเอิญได้ยินเขาคุยกัน ให้นึกว่ากำลังฟังบทสนทนาของตัวตลกสองตัวในละครตลก”
- “การซื้อหนังสือคงเป็นเรื่องดี ถ้าซื้อเวลาอ่านมาด้วยได้ แต่ส่วนใหญ่เรามักสับสน คิดว่าซื้อหนังสือมาแล้วก็เท่ากับได้ความรู้ในเล่มมาด้วย”
- “พวกเจ้าเล่ห์มักเข้าสังคมเก่งเสมอ น่าเสียดายจริง ๆ และสัญญาณสำคัญว่าใครมีจิตใจสูงส่ง คือเขาไม่ค่อยสนุกกับการอยู่ท่ามกลางผู้คน”
- “คนเราจะเป็นตัวเองได้ก็ตอนอยู่คนเดียว ถ้าไม่รักความสันโดษ ก็ไม่ได้รักเสรีภาพ เพราะเราจะเป็นอิสระจริง ๆ ก็ตอนอยู่คนเดียวเท่านั้น”
- “หนังสือพิมพ์คือเข็มวินาทีบนนาฬิกาของประวัติศาสตร์ มันไม่เพียงทำจากโลหะราคาถูกกว่าเข็มนาทีและเข็มชั่วโมง แต่ยังแทบไม่เคยเดินตรงเลย”