ประโยคของเอมิล ซีโอรัน
Absurd
“ใครไม่เคยอิจฉาพืชเลยสักครั้ง คนนั้นพลาดละครชีวิตของมนุษย์ไปแล้ว”
He who has never envied the vegetable has missed the human drama.
The Fall into Time, p. 178 (first American edition, 1970) แปลอังกฤษโดย Richard Howard (1970) (มีแหล่งอ้างอิง) ที่มา
ขยายความ
พืชมีชีวิตอยู่ได้โดยไม่ต้องรู้ตัวว่ามีชีวิต ส่วนมนุษย์รู้ตัวตลอดเวลา ทั้งรู้ว่าจะแก่ จะเจ็บ และจะตาย ซีโอรันมองว่าการรู้ตัวนี่เองคือที่มาของความทุกข์แบบมนุษย์ ใครไม่เคยอยากพักจากการรู้ตัวสักครั้ง ก็ยังไม่รู้ว่าการเป็นมนุษย์หนักแค่ไหน
เนินเขาของซิซีฟัส อยากได้ประโยคของตัวเองบ้างไหม ไปหมุนตู้นี้เลย
อยู่ในหัวข้อ
ประโยคอื่นของเอมิล ซีโอรัน
- “ฉันไม่พอใจกับทุกอย่าง ถ้าเขาตั้งฉันเป็นพระเจ้า ฉันจะลาออกทันที”
- “ทั้งวันคุณทำอะไรบ้าง ก็นั่งทนตัวเองอยู่ไง”
- “ฉันดูเหมือนคนที่มีธุระต้องทำบนโลกนี้หรือ นี่คือคำตอบที่ฉันอยากตอกกลับพวกขี้สอดรู้ ที่ชอบมาถามว่าช่วงนี้ทำอะไรอยู่”
- “พวกเราทุกคนหลงผิดกันหมด ยกเว้นคนที่ทำเรื่องขำ มีแต่พวกเขาที่มองออก ราวกับพูดเล่น ว่าเรื่องจริงจังทั้งหลายนั้นไร้สาระ และเรื่องไร้สาระก็ไร้สาระด้วย”
- “ไม่มีอะไรเทียบความสุขของการขี้เกียจได้ ต่อให้โลกกำลังจะแตก ฉันก็ไม่ลุกจากเตียงแต่เช้าตรู่แบบผิดมนุษย์มนาหรอก”