ตะวันออก
พุทธทาสภิกขุ
Buddhadasa Bhikkhu ค.ศ. 1906 ถึง 1993
พระจากไชยาผู้ก่อตั้งสวนโมกข์ พาพุทธศาสนากลับไปที่แก่น คือการดับความรู้สึกตัวกูของกู ท่านอธิบายธรรมะด้วยภาษาร่วมสมัย จนคนทำงานและคนรุ่นใหม่นำไปใช้ได้โดยไม่ต้องผ่านพิธีกรรม
งานสำคัญ แก่นพุทธศาสน์ (Heartwood of the Bodhi Tree), คู่มือมนุษย์ (Handbook for Mankind), ตัวกู-ของกู
คำคมคัดสรร 6
ถ้อยคำภาษาไทยของท่านเอง ตรวจที่มาแล้ว ทั้งหมดนี้คือประโยคที่ออกมาจากตู้
- “สิ่งที่เป็นหัวใจของพุทธศาสนานั้น อาตมาอยากจะแนะถึงประโยคสั้น ๆ ที่มีกล่าวอยู่ว่า “สิ่งทั้งปวงไม่ควรยึดมั่นถือมั่น””
- “พวกเรามีโรค “ตัวกู-ของกู” กันอยู่ทุกคน”
- “ตายทีแรกนั้นตายแห่งตัวกู ตายทีหลังนะตายแห่งร่างกาย ให้ตัวกูมันตายเสีย คืออย่ามีความรู้สึกยึดถือว่าตัวกู เสียตั้งแต่เดี๋ยวนี้แหละ”
- “ธรรมะคือตัวธรรมชาติ ธรรมะคือตัวกฎของธรรมชาติ ธรรมะคือหน้าที่ตามกฎของธรรมชาติ ธรรมะคือผลที่เกิดมาจากการปฏิบัติหน้าที่”
- “ทำงานทุกชนิดด้วยจิตว่าง ยกผลงานให้ความว่าง ก็ทำด้วยจิตว่าง ไอ้ผลงานที่ได้มาก็อย่าเอามาเป็นของกู ให้มันเป็นของความว่าง”
- “เราทำงานด้วยจิตที่ว่าง ครื้นเครงอยู่ด้วยความสว่างไสว แจ่มแจ้ง สะอาด สงบเย็น โดยเป็นสุขแล้ว เป็นสุขเมื่อทำงานอยู่”
ในหอสมุด 1
ประโยคภาษาอังกฤษจากชุดข้อมูลสาธารณะ ทุกประโยคบอกไว้ว่ามีแหล่งอ้างอิง หรือแค่เล่าต่อกันมา